De onderstaande vertaling geeft in grote lijnen de inhoud weer van de oorspronkelijke tekst.
In de originele Engelstalige versie vindt u meer details en informatie.
In 1974 kwam ik na vijf jaar kostschool weer thuis, 16 jaar oud en net afgestudeerd. Ik woonde bij mijn ouders en had mijn eerste baan, het controleren van de boeken bij het bedrijf van mijn oom. Als kind heb ik altijd al een hekel gehad aan melk omdat ik er ziek van werd. Op de kostschool had ik al die jaren dan ook alle melkproducten bewust vermeden. Mijn moeder stond er echter op dat ik ieder dag twee glazen melk dronk. Na enkele maanden ontdekte ik een grote fraude in de boeken van mijn oom. Dat veroorzaakte veel stress omdat de mensen waar ik mee samenwerkte hierbij betrokken waren.
Na twee maanden in deze situatie werd ik op een morgen wakker met enorme pijn in mijn rechter heup. Ik dacht dat ik mijn heup per ongeluk verdraaid had. Maar binnen een week verspreidde de pijn zich maar mijn enkels, knieën, tenen, rug, polsen, schouders en kaken. Bovendien kreeg ik ook een aanhoudende koorts van 40°C. In het ziekenhuis werd een voorlopige diagnose van reumatische koorts gesteld en ik werd op de intensive care afdeling opgenomen. Ondanks al de behandelingen van al de specialisten die me zagen nam de koorts in de weken daarna alleen maar toe en werd de pijn steeds erger. Ik werd steeds zwakker tot ik niet meer kon lopen. Mijn gewicht was op dat moment gedaald van 61 naar 39 kg.
Die nacht hoorde ik de dienstdoende arts tegen de verpleegster zeggen dat ik nog maar enkele dagen te leven had. Op dat moment realiseerde ik me dat het ziekenhuis niets meer voor me kon doen en ik besloot om mijn gezondheid in eigen hand te nemen. De volgende ochtend vroeg ik aan een art om me te verplaatsen naar een gewone kamer omdat ik op de IC niet kon slapen vanwege het licht. Hij was zo vriendelijk dit voor me te regelen en ik kwam op een kamer met nog twee andere patiënten.
Na drie dagen vroeg ik aan dezelfde arts om me te ontslaan uit het ziekenhuis. Het enige wat ik deed was veel tabletten slikken en mijn bloed werd iedere morgen onderzocht. Dat was natuurlijk ook mogelijk als ik thuis was. Hij was het met me eens. Hij gaf me de diagnose "Stills Disease" oftewel kinderreuma en zei me bij vertrek dat ik aspirine kon slikken tegen de pijn. Onder zijn supervisie verhoogde ik geleidelijk het aantal tabletten dat ik slikte tot 40-50 per dag, iedere 3-4 uur 6-8 stuks. Eindelijk werd de pijn te harden.
Aangezien ik niet lang meer te leven had vertelde ik mijn moeder dat ik geen melk meer wilde hebben en alleen nog maar mijn lievelingseten zou eten. In de weken daarna at ik alleen maar wat ik wilde eten, hoofdzakelijk gekruide snacks, en geleidelijk kreeg ik mijn kracht weer terug. Een paar maanden later was ik grotendeels hersteld.
Ik verhuisde naar Bombay om te studeren en logeerde bij mijn oom. Mijn tante, met al haar goede bedoelingen om me te helpen herstellen stond erop dat ik melk zou drinken. Binnen een week had ik weer enorme pijn en hoge koorts, ondanks de 50 aspirines die ik per dag nam. Het kostte me een maand om weer te herstellen. Dit was een doorslaggevend bewijs dat mijn reuma inderdaad het gevolg was van een melkallergie.
In de twee jaar daarna herstelde ik geleidelijk en bouwde ik het aantal aspirines af. Mijn fysieke en mentale mogelijkheden verbeterden ook sterk. Ik kwam tot de slotsom dat mijn ziekte te wijten was geweest aan de combinatie van hoge stress en melkallergie.
20 jaar lang had ik geen melkproducten meer gehad, ik was in goede gezondheid en had een heldere geest. In 1995 werd ik onderhouden door veel vrienden en ik at veel melkproducten. Snel kwam de pijn en koorts weer terug. Gelukkig was het na een week weer weg maar dat was voor mij een waarschuwing dat ik niet het risico kon nemen ooit nog melk te nemen.
Gedurende de jaren in mijn praktijk constateerde ik dat er veel patiënten waren met ziektes waarvoor geen oorzaak kon worden bepaald. In 1987 studeerde ik bij Leo Schafer (bekend als Canada¹s kanker specialist). Hij leerde me om melk- en andere allergieën eenvoudig en zeker vast te stellen door middel van iriscopie. Toen ik dat ging toepassen in mijn praktijk bleek dat veel patiënten met uiteenlopende problemen in feite een allergie voor melk of andere voedingsmiddelen hadden. Toen ik ze adviseerde om deze niet meer te nemen bleek dat hun symptomen geleidelijk afnamen en dat hun gezondheid herstelde. Verder bleek dat als ze weer melkproducten aten hun problemen weer terugkwamen. Dit was een overtuigend bewijs dat ze inderdaad een melkallergie hadden.
Tegenwoordig bestaan er in sommige gedeelten van de wereld accurate bloed testen om melkallergie of glutenallergieën vast te stellen, maar ze zijn duur en niet eenvoudig beschikbaar (Dr. Georges Mouton voert deze testen uit in België en Groot Brittannië). Sommige indirecte testen zoals huidtests en RAST ("Radio Allergo Sorbent Tests") zijn beschikbaar maar niet erg accuraat. Zij hebben een groot risico op verkeerde positieve en negatieve resultaten. Bijna iedereen die deze testen ondergaat krijgt een lange lijst met stoffen waar men allergisch voor is.
De enige manier om absoluut zeker te zijn of men allergisch is voor een bepaalde voedingsstof is om deze minstens drie maanden volledig te mijden. Als de symptomen verbeteren is de diagnose waarschijnlijk correct en door de voedingsstof weer te nemen zouden de klachten terug moeten keren. De meeste weldenkende mensen echter nemen genoegen met de gezondheidsverbeteringen en leggen zich zelf niet meer onnodig lijden op.
Nu de bewijzen over de verschrikkelijke problemen die een melkallergie kan veroorzaken zich opstapelen neemt melkallergie een belangrijke plaats in de medische literatuur. Dit artikel is bedoeld u bewust te maken van de problemen die een melkallergie kan veroorzaken, en of u het een verantwoord risico vindt om door te gaan met het consumeren van melkproducten.
Ons immuunsysteem beschermt ons lichaam tegen invloeden van buitenaf. Onderdeel van dit systeem is het Antigen Antilichaam systeem. Het lichaam creëert antilichamen tegen vreemde proteïnes (antigens) om ze te vernietigen en zo het lichaam te beschermen. Antilichamen worden door het lichaam gemaakt om te reageren op specifieke proteïnes. Als we melk drinken dat pesticiden bevat zal het lichaam antilichamen maken tegen bepaalde specifieke gedeelten van de melkproteïne.
Dit is vergelijkbaar met de man die met een geweer op ons schiet, we schieten terug op deze man en niet gericht op het geweer. De man is een groter doelwit en als we hem raken is het gevaar van zijn geweer ook geweken. Het lichaam herkent dat het wordt aangetast door iets en maakt antilichamen aan tegen de melkproteïnes die de pesticiden bevatten. De wetenschappers hebben de pesticiden moleculen zo klein ontworpen dat ze klein genoeg zijn om door het immuunsysteem van de te bestrijden ziekte te geraken. Helaas zijn ze ook te klein om door het menselijk immuunsysteem te worden herkend en vernietigd.
Antilichamen hebben over het algemeen een Y-vorm. De bodem van de Y hecht zichzelf aan de cellen ("mastcells") die neurotransmitters als histamine, serotonine en bradykinine bevatten. De twee armen van de Y bevatten receptoren die specifieke segmenten van de lichaamsvreemde proteïne herkennen. Een antigen antilichaam reactie komt voor als beide receptoren de specifieke keten van aminozuren herkennen waarvoor ze geprogrammeerd zijn. Dit is zo ontworpen om te voorkomen dat per ongeluk andere nuttige en niet-vijandige proteïnes vernietigd worden. De mastcel is als het kruit in een vuurpijl, het antilichaam als de lont die de vuurpijl activeert en de proteïne is de lucifer die de lont aansteekt. Al deze drie elementen zijn nodig om de vuurpijl af te laten gaan, en al deze drie zijn dus nodig om een allergische reactie te laten plaatsvinden.
Als een antilichaam in contact komt met de specifieke proteïne (antigen) waarvoor ze ontworpen is, smelt het samen, vernietigt het en start een explosieve reactie van stoffen als histamine, serotonine, etc, van de mastcel. Het gebied eromheen wordt rood, gaat jeuken, wordt pijnlijk en zwelt op, witte bloedcellen haasten zich naar dit gebied en de bloedvaten trekken samen om de indringer af te sluiten zodat het volledig vernietigd kan worden. Bij herhaaldelijke blootstelling aan vreemde proteïnes die het lichaam als vijand beschouwt, ontstaat vaak weefselschade op deze plekken.
Deze antigen antilichaam reactie vindt ook plaats als we een verkoudheid hebben en er histamine vrijkomt. We weten allemaal wat er gebeurt bij een verkoudheid, de neus loopt en jeukt, zit verstopt als gevolg van het opgezwollen neusslijmvlies. Hetzelfde gebeurt in de huid bij muggenbeten, netelroos ("urticaria"), eczeem, allergische reacties en schimmelinfecties. De huid wordt rood, jeukt, is pijnlijk en opgezwollen. In de longen veroorzaakt de histamine "bronchospasms" die leiden tot astma en slijmproductie.
Allergieën waaronder ook melkallergie veroorzaken vaak deze symptomen.
Antilichamen zijn in grote getale aanwezig in die gebieden die blootgesteld zijn aan aanvallen van buitenaf zoals de huid, de maag, darmen, longen, vagina, etc. Als de genoemde reactie plaatsvindt in de maag en darmen kan zich dat uiten in brandend maagzuur, maagzweren, ontstekingen van de dikke darm, maagbloedingen, aambeien, indigestie, winderigheid, diarree of obstipatie. Als we doorgaan met het eten van melkproducten vindt er destructie van het weefsel plaats en de vreemde proteïne krijgt de kans om direct in de bloedstroom te komen via de zweren. Dit wordt ook het "Leaky Gut Syndrome" genoemd. De antilichamen in het bloed reageren op deze proteïnes en vormen dichte verweven massa¹s, immuuncomplexen genaamd. Deze circulerende immuuncomplexen slaan neer in de kleine (capillaire) bloedvaten in de huid, nieren en gewrichten. Dit probleem wordt "serum sickness" of "type III hypersensivity" genoemd.
De immuuncomplexen komen via de bloedstroom in de lever, de tweede defensieve linie. Ook hier proberen de antilichamen de proteïnes te vernietigen maar als de hoeveelheid te groot is ontstaat een aanzienlijke weefselschade en de antigen kan dan ontsnappen, in het lichaam circuleren, en andere delen van het lichaam aantasten.
Deze allergische reactie die leverschade tot gevolg heeft is al eeuwen bekend. Hippocrates beschrijft in zijn "Hippocratic Writings" (Penguin Classic Edition, bladzijde 136), geschreven in de 5e eeuw voor Christus een geval van geelzucht veroorzaakt door het eten van rundvlees en melk. In de Ayurvedische geneeskunst wordt gestopt met melk en melkproducten bij patiënten met leverproblemen.
De antigen antilichaam reactie vindt vervolgens plaats in andere delen van het lichaam en veroorzaakt verschillende problemen. Melkproteïnes bevatten ketens van aminozuren die sommige lichaamseigen proteïnes ook hebben. Als er antilichamen worden gevormd die deze ketens in de eigen proteïnes herkent wordt het eigen lichaam aangevallen waardoor veel ziektes kunnen ontstaan de zogeheten auto immuun ziektes.
Dit gebeurt vaak in de weefsels ("Synvial tissues)" van de gewrichten en veroorzaakt symptomen die de diagnose "Reumatoïde artritis" krijgen. Dergelijke reacties kunnen ook ziektes veroorzaken als "cardiomyopathy", of "Hashimoto¹s disease" dat de alvleesklier aantast, en borst problemen als "fibroadenosis" dat zich kan ontwikkelen tot borstkanker. Als het de eileiders aantast kan het "polycystic ovarian Syndrome (PCOS)" tot gevolg hebben, in de baarmoeder kunnen vleesbomen en endometriose ontstaan.
Als deze reactie plaatsvindt in de sinussen volgt voorhoofdsholteontsteking, in de longen kan astma of bronchitis het gevolg zijn. In de hersenen ontstaat geheugenverlies, dyslexie, concentratieproblemen ("attentio deficit disorders, ADD"), TIA¹s ("transient ischemic attacks") en op oudere leeftijd zelfs beroertes. Deze reacties kunnen overal in het lichaam plaatsvinden en een grote variëteit aan syndromen veroorzaken.
Als we stoppen met het innemen van de vijandige proteïne zullen de cellen die de antilichamen maken geleidelijk stoppen met de aanmaak hiervan en bij volledige onthouding van alle melkproducten zal het antilichaam uit het bloed verdwijnen. Als de onthouding voortduurt zullen de cellen die de antilichamen aanmaken in een soort van slaapstand gaan en stoppen met de aanmaak van deze antilichamen. Op dat moment zullen bij (onbewuste) blootstelling aan kleine hoeveelheden melkproteïne geen antilichamen aangemaakt worden maar herhaaldelijke en regelmatige inname zal de allergie in volledige vorm met al zijn manifestaties weer terugbrengen. Voor vele mensen zijn de gevolgen serieus genoeg om het risico, vergelijkbaar met Russisch roulette, niet te nemen.
Vooruitzichten bij patiënten die volledig stoppen met melkproducten.
Als patiënten met een melkallergie stoppen met het nemen van melk en melkproducten zullen de klachten, in het bijzonder de maag en darm symptomen, als verzuring van het lichaam, brandend maagzuur, winderigheid en buikpijn aanzienlijk verbeteren binnen 3-4 weken. Een volgende verbetering van alle problemen is te verwachten in de volgende 2-3 maanden. Normaal gesproken duurt het ongeveer 18 tot 24 maanden van totale onthouding van alle melkproducten voordat alle symptomen oplossen.
Bij mensen die melkproducten niet volledig mijden duurt dit proces langer. Iedere blootstelling, bewust of onbewust, klein of groot veroorzaakt een terugkeer van de symptomen van 3-4 weken om dan weer geleidelijk te verminderen. In sommige gevallen kunnen deze effecten gematigd worden door gebruik van de juiste homeopathische medicijnen.
Dr. Frank Oski (U), voormalig Directeur Kindergeneeskunde aan de John Hopkins University School of Medicine in Baltimore, schreef een boek met als titel "Don¹t drink your milk!". Dit baanbrekend boek, dat al 25 jaar geleden geschreven werd, beschrijft in detail de ziekten veroorzaakt door het consumeren van koemelk. Onder andere leukemie, oorinfecties, nierontsteking, huidproblemen, diabetes, arteriosclerose, borstkanker en auto-immuun ziektes zoals reumatoïde artritis en "scleroderma". Hij ontdekte ook dat koemelk bloedingen in het maagdarmkanaal veroorzaakte bij baby¹s met bloedarmoede (tekort aan ijzer) als gevolg.
Door de pesticiden en het inmiddels wijdverbreid gebruik van antibiotica, groeiadditieven en hormonen in het veevoer komt koemelkallergie steeds vaker voor, zowel bij volwassenen als kinderen. Mensen die koemelk drinken van een koe die natuurlijk graast hebben daarentegen veel minder vaak melkallergie. Als de koe veilig voer krijgt zal ook de melk veilig zijn.
In India komt melkallergie veel voor in de grote steden zoals Mumbai. Delhi, Madras en Bangalore, waar geïmporteerd melkpoeder van de Europese gemeenschap wordt gebruikt voor de aanmaak van melk. In 1990 had minder dan 5% van de Indische bevolking een melkallergie. Volgens mijn schatting heeft meer dan 50% van de mensen die in de grote steden in India leven, gezondheidsproblemen ontstaan door of versterkt door melk en melkproducten, rundvlees en gelatine (wordt veel gebruikt om capsules te maken).
Capsules gemaakt van gelatine worden vaak gebruikt om antibiotica en vitaminen toe te dienen. Veel vegetariërs zijn niet in staat om deze dierlijke proteïne te verteren en krijgen problemen met duizeligheid en diarree door de capsule. Deze bijwerking, die ten onrechte wordt gezien als bijwerking van de antibiotica, verdwijnt zodra dezelfde medicatie wordt gegeven met een tablet!
In de eerder genoemde steden komt een melkallergie veel minder voor onder de mensen die lokaal geproduceerde koemelk nemen (minder dan 5%). Door het gebruik van commercieel veevoer, door de diverse melkcoöperaties verrijkt met dierlijk afval, vismeel, met schimmel ("aspergillosis") besmette noten, hormonen en antibiotica, komt de melkallergie nu ook in toenemende mate voor in andere gebieden van India.
Een allergie voor koemelk wordt zelden vermoed en niet gediagnosticeerd. Toch is die een veel voorkomende oorzaak van gezondheidsproblemen zoals maagpijn, maagzweren, brandend maagzuur, "hiatus hernia", chronische diarree, ontstekingen van de dikke darm, diabetes type 1 (ontstaan in jeugd), astma, eczeem, depressies, hyperactiviteit of agressief gedrag, rugpijnen, onvruchtbaarheid, endometriose, kanker aan baarmoeder en eileiders, reuma en winderigheid.
Mijn ervaring van de laatste 20 jaar is dat melkallergie in verband kan worden gebracht met vele ziektes (waarvan enkele hierboven genoemd), die allen verbeteren zodra er compleet gestopt werd met zuivelproducten.
Ik heb met succes duizenden patiënten behandeld met maagproblemen als brandend maagzuur en zweren, bij wie herhaaldelijke kuren met medicijnen geen effect meer hadden, en bij wie ik via de iris een melkallergie vaststelde, door ze te laten stoppen met melk en melkproducten. Dit staat lijnrecht tegenover de conventionele behandeling van maagzweren waar koude melk vaak wordt voorgeschreven als een onderdeel van de behandeling. Het stoppen van melk is een effectieve maatregel en de patiënt herstelt direct zonder medicijnen nodig te hebben.
Van oudsher wordt melk in de Ayurvedische geneeskunst voorgeschreven voor verschillende aandoeningen. De Ayurveda schrijft ook de voeding van een koe voor en zegt dat een koe met liefde en respect moet worden behandeld zodat de melk die we krijgen puur ("Sattvic") is. Van melk wordt gezegd dat het helpt tegen brandend maagzuur en dat het corpulentie en slaperigheid veroorzaakt. Daarom wordt melk in de Ayurveda gebruikt om de maag te verlichten in geval van maagzweren en brandend maagzuur. Het wordt ook gebruikt om de slaap te bevorderen en om mensen te kalmeren. Ook wordt het gebruikt voor gewichtstoename bij kinderen en gehandicapten, in het bijzonder die mensen met een "Kapha" (water) gestel
Ook weet men dat melk "Kapha" of slijm veroorzaakt en melk is daarom geen onderdeel van de behandeling in gevallen van verkoudheid, voorhoofdsholteontsteking, bronchitis, astma, darmontstekingen, diarree, zwaarlijvigheid, etc. In de traditionele volksgeneeskunde in India is het gebruikelijk te stoppen met melk wanneer de patiënt dit soort klachten heeft. Recent westers onderzoek bevestigd dit doordat er een sterk verband gevonden is tussen de consumptie van melkproducten en oorinfecties, voorhoofdsholteontsteking, bronchitis, eczeem en astma.
Het deskundigen panel van het Amerikaanse ministerie van landbouw concludeerde dat er een verband was tussen de consumptie van volle melk en een verhoogde kans op hart- en vaatziekten en prostaatkanker, en besloot om alle advertenties voor melk te herzien. Hun aanbeveling was dat de advertenties voor melk deze gezondheidsrisico¹s moesten aangeven omdat meer dan 16 studies hadden uitgewezen dat er een overtuigend verband is tussen melkconsumptie en deze aandoeningen.
Melkintolerantie kan voortkomen uit een lactose (melksuiker) intolerantie of een allergie voor een van de andere bestanddelen. Momenteel zijn de meest voorkomende allergieën voor melkproteïnes als caseïne, lactalbumine and lactoglobuline. Dit als gevolg van een toenemend gebruik van pesticiden en antibiotica in het veevoer. Een koe eet grote hoeveelheden gras en slaat de pesticiden op in het lichaam die vervolgens worden afgescheiden via de melk. Als het gras 0,001% pesticide bevat, en de koe gedurende 3-4 jaar 20-50 kg gras per dag eet, zal de concentratie van pesticiden in het rundvlees ongeveer 0,050% - 0,120% zijn . Een hoeveelheid die ver boven de toegestane limiet zit. Tests tonen hoeveelheden van meer dan 0,050% aan. Een acceptabele maar eigenlijk nog steeds onveilige hoeveelheid is 0,0005%.
Boter en kaas worden gemaakt van melk. Pesticiden lossen op in vet en de meeste van de pesticiden bevinden zich dan ook in de melkvetten. Aangezien de hoeveelheid vet in melk ongeveer 3,5% is, en dit bij bereiding van de boter 25 keer geconcentreerder wordt, bevat het dan ook 25 keer meer pesticiden dan een glas melk.
De opgeloste pesticiden worden eenvoudig in het lichaam opgenomen en brengen schade toe aan de lever en het immuunsysteem en verhoogt het risico van kanker. Het zou beter zijn als boter en kaas een verplicht label zouden bevatten met een analyse van de hoeveelheid pesticiden, hormonen en antibiotica in elke verpakking.
Kaas bevat 20-60% vet en bevat 6-20 keer meer pesticiden dan de melk waarvan het is gemaakt. Kazen met minder vet bevatten weliswaar minder pesticiden maar hebben een verhoogde kans op ander allergische reacties vanwege de relatief hoge hoeveelheid proteïnen.
Sommige mensen die niet tegen melk kunnen hebben geen problemen met kaas of yoghurt. Dat komt omdat bij het maken van kaas de melkproteïne door het stremsel, een enzym, wordt afgebroken tot zulke kleine eenheden dat het immuunsysteem van het lichaam ze niet meer herkent. Evenzo kunnen ze tegen yoghurt omdat door de fermentatie van de melk door de lactobacillus bacterie de melkproteïne en de lactose afgebroken worden tot kleine deeltjes waar de antilichamen niet op reageren.
Het veiligst is echter om als je een melkallergie hebt, alle melkproducten te mijden.
Melk wordt aanbevolen omdat het veel calcium bevat.
Het Harvard Onderzoek naar Osteoporose, waarin 78.000 verpleegkundigen werkzaam in of nabij Boston gedurende 12 jaar zijn onderzocht - gepubliceerd in het American Journal of Public health 1997;87;992-7 - concludeerde dat osteoporose het minst voorkwam bij de vegetarische verpleegkundigen die zelden melk dronken. Het meest kwam het voor bij niet-vegetarische verpleegkundigen die minstens 3 glazen melk of melkproducten per dag consumeerden. Dit ontkracht de mythe die door de zuivelindustrie wordt gepropageerd dat melk osteoporose zou voorkomen. Dr. Walter Willet van de Harvard School of Public Health, een van de auteurs van het onderzoek, verklaart dat melk, vanwege het hoge proteïne gehalte, calcium uit de botten loogt waardoor osteoporose ontstaat. Als de melkproteïne wordt verteerd komen er grote hoeveelheden zuur vrij die calcium aan de botten onttrekken als het lichaam probeert om dat zuur op te slaan.
Overigens zijn mensen met een melkallergie over het algemeen niet in staat om de calcium van de melk op te nemen.
Alle groene groenten bevatten veel calcium. De consumptie van 100 gram van welke groene groenten dan ook is normaal gesproken ruimschoots voldoende om het lichaam, in elke leeftijdsgroep, te voorzien van de dagelijks benodigde hoeveelheid calcium. Rozijnen, vijgen, broccoli, bonen, munt, koriander, peterselie, etc. zijn allemaal calciumrijk. Bovendien wordt van deze voeding de calcium voor meer dan 50% opgenomen. De opname van calcium uit melk varieert van 0% bij mensen met een melkallergie tot maximaal 32%.
Tenslotte haalt ook de koe zijn calcium uit gras!
Onderzoeken hebben aangetoond dat beweging het geheim voor sterke botten is, zelfs belangrijker dan welke andere factor dan ook. Een onderzoek, gepubliceerd in het British Medical Journal, waarin 1.400 mannen en vrouwen 15 jaar lang zijn gevolgd concludeert dat lichaamsbeweging de beste remedie is tegen heupbreuken. Zij stelden dat "een verminderde inname van calcium geen risico factor is voor het krijgen van Osteoporose".
Onderzoekers van de Penn State University hebben ontdekt dat de botdichtheid significant beïnvloedt wordt door de lichaamsbeweging die meisjes hebben in hun tienerjaren, als 40-50% van hun bottenstelsel zich ontwikkelt.
In lijn met eerdere onderzoeken stelt het Penn State onderzoek, welke werd gepubliceerd in Pediatrics (2000), het vakblad van the American Academy of Pediatrics, dat de inname van calcium, variërend van 500-1500 mg per dag, geen blijvend effect had op de toestand van de botten.
Na bestudering van 34 onderzoeken gepubliceerd in 16 verschillende landen, ontdekten onderzoekers op Yale University dat de landen met het hoogste voorkomen van osteoporose waaronder de Verenigde Staten, Zweden en Finland, ook die landen zijn waar de mensen het meeste vlees, melk en ander dierlijk voedsel consumeren.
Dit onderzoek laat ook zien dat Afro-Amerikanen die gemiddeld 1.000 mg calcium per dag nemen, negen keer vaker heupbreuken hebben dan de zwarte Zuid-Afrikanen die dagelijks slechts 196 mg calcium nemen. Aldus McDougall, een van de auteurs, "Van land tot land vergeleken blijkt dat de mensen die het meeste calcium innemen de zwakste botten hebben en het vaakste osteoporose Š daar waar calcium en proteïnen in relatief grote hoeveelheden gegeten worden ontstaat een tekort aan botcalcium als gevolg van een overschot aan dierlijke proteïne". De conclusie van dit onderzoek was dat het eten van grote hoeveelheden dierlijke eiwitten zoals vlees, eieren en melkproducten het risico op osteoporose significant verhoogt. Dat gebeurt omdat dit voedsel grote hoeveelheden zuur aanmaakt die calcium aan de botten onttrekt.
(Ontleend aan de briljant onderbouwde gast column van Bruce Friedrich, directeur communicatie van People for the Ethical Treatment of Animals (PETA). Meer informatie is te vinden op www.peta.org en www.milksucks.com)
In gebieden waar het drinkwater hard is komt dat meestal door opgelost calcium en magnesiumzouten in het water. In die gebieden is het al voldoende om water te drinken om te voldoen aan de dagelijkse behoefte calcium. Het drinkwater in Delhi bevat 300-400 mg calcium per liter. De dagelijks benodigde hoeveelheid calcium is maximaal 50-60 mg. Het grondwater in Delhi bevat zelfs 1200-1500 mg per liter. Veel Europese steden waaronder Parijs zijn gebouwd op leisteen en het water, de grond en voedsel bevatten aldus veel calcium. Osteoporose wordt hoogst zelden veroorzaakt door een gebrek aan calcium aangezien dit overvloedig aanwezig is in onze voeding.
Het lichaam heeft niet meer calcium nodig dan het verliest via de urine en via de afgestorven huidcellen. Dat is normaal gesproken 10-15 mg per dag en kan in geval van ziekte toenemen tot maximaal 50-60 mg per dag. Osteoporose wordt meestal veroorzaakt door een tekort aan lichaamsbeweging of door het gebruik van corticosteroïden bij behandeling van chronische huidziekten, astma, artritis, etc.Het is zelden een gevolg van een tekort van calcium in het eten. Vaak ontstaat het doordat de calcium slecht opgenomen wordt als gevolg van een melk of andere allergie die de darmen aantasten en de opname van calcium beïnvloeden.
Melk wordt al eeuwen (ten onrechte) gebruikt om de eetlust op te wekken en in gewicht toe te nemen. Het is eenvoudig te verteren proteïnerijk voedsel voor diegenen die geen melkallergie of lactose-intolerantie hebben. Omdat het de gewichtstoename bevordert, wordt men ook meer vatbaar voor corpulentie, hormonale problemen zoals diabetes, atherosclerose, hoge bloeddruk en beroertes. Mensen met een van deze aandoeningen moeten melk en elk ander zuivelproduct mijden.
Melk bevat hormonen die een kalf snel laten groeien en in gewicht laat toenemen zodat het zo snel als mogelijk zelfstandig kan overleven. Een kalf verdrievoudigd in gewicht in het eerste levensjaar. Koemelk bevat een hoog gehalte aan vet en hormonen waaronder IGF ("Insuline promoting Growth Factor"). Dit is in veel studies aangewezen als een oorzaak van borst- en prostaatkanker.
De hoge hoeveelheid vetten in koemelk geeft een baby darmkrampen als het onverdund wordt gegeven en kan bovendien gewichtstoename en zwaarlijvigheid veroorzaken. Dit heeft ook op latere leeftijd nog gevolgen omdat de nieuwe vetcellen in het lichaam zich in slechts twee perioden vormen; van 6-18 maanden oud en in de pubertijd. Corpulente baby¹s en pubers hebben een grote kans hebben om ook als volwassene zwaarlijvig te zijn. Door een toename van vetcellen in die periodes zullen deze mensen heel hun leven blijven proberen gewicht te verliezen. Ouders die hun kinderen verplichten melk te drinken zouden de gezondheidsrisico¹s en het lijden dat ze hun kinderen op latere leeftijd aandoen moeten overwegen
Het is algemeen bekend dat als de baby vanaf de geboorte koemelk krijgt dit leidt tot problemen als diarree, indigestie, winderigheid, darmkrampen, darmontstekingen, obstipatie, anorexia, eczeem, astma, oorontstekingen, amandelinfecties en groeistoornissen. Volgens het American Academy of Allergy, Astma and Immunology (onderdeel van de National Institute of Health) is koemelk de belangrijkste oorzaak van voedselallergieën bij kinderen.
Daarom is, op initiatief van kinderartsen, een sterke wereldwijde beweging ontstaan, die borstvoeding aanbeveelt als de perfecte en enig noodzakelijke voeding voor baby¹s totdat ze door ontwenning geleidelijk over kunnen gaan op vast voedsel. Deze ontwenning begint meestal op een leeftijd van 6 maanden en duurt tot een leeftijd van 1 jaar. In verband met de psychologische ontwikkeling van de baby worden moeders gestimuleerd om door te gaan met het geven van borstvoeding zolang als de baby aangeeft het nodig te hebben, soms zelfs wel tot 5-6 jaar.
Moedermelk is de perfecte voeding voor een baby, koemelk is de perfecte voeding voor een kalf.
Koemelk bevat ook hogere concentraties zout dan moedermelk. Als de koemelk onverdund wordt gegeven kan dit nierproblemen veroorzaken.
De melk die het meest op moedermelk lijkt is geiten melk. Als een moeder niet in staat is om borstvoeding te geven en het niet mogelijk is om melk te krijgen van een andere borstvoedende moeder (het oude principe van een zoogmin), dan is geitenmelk een veiliger alternatief dan koemelk.
De darmen van een pas geboren baby zijn erg poreus zodat de proteïnen volledig opgenomen worden zonder eerst afgebroken te hoeven worden. Dit is van belang voor de immuniteit van de baby omdat het hierdoor in staat is de antilichamen van de moeder direct op te nemen om aldus de eigen immuniteit te versterken. Deze verkregen immuniteit beschermt de baby totdat het eigen immuunsysteem goed ontwikkeld is, meestal na 6 maanden. De absorptie is maximaal bij de geboorte en neemt geleidelijk af in de volgende 6 maanden. Dit geeft zuigelingen een brede weerstand tegen ziektes verkregen van de moeder. Zij hebben zelden last van verkoudheid of diarree. Een baby is in staat om grote delen voedingsstoffen van moedermelk te verteren en op te nemen.
Koemelk geeft niet eenzelfde bescherming aan baby¹s die de fles krijgen. Over het algemeen wordt koemelk gekookt om de bacteriën die in grote hoeveelheden in melk zitten te doden. Dit proces breekt ook de proteïne af die het voor de baby mogelijk maken de melk eenvoudig te verteren en vernietigt bovendien de antilichamen in de koemelk wat zelfs een onmiddellijke vaak fatale allergische reactie tot gevolg kan hebben. Als koemelk of babyvoeding in het dieet van een baby worden opgenomen n de eerste 6 maanden hebben deze baby¹s een zeer grote kans op het ontwikkelen van allergieën op latere leeftijd. Als de beide ouders een melkallergie hebben hun kinderen vaak ook een melkallergie.
De farmaceutische industrie heeft geprobeerd deze problemen op te lossen door een scala van babyvoeding gebaseerd op gemodificeerde koemelk of soja te introduceren. Helaas bieden deze producten, hoewel ze beter te verteren zijn dan niet gemodificeerde koemelk, nog steeds niet de optimale mix van voedingsstoffen die een groeiende baby nodig heeft. Elk blikje babyvoeding bevat de verplichte waarschuwing dat borstvoeding de beste en enig noodzakelijke voeding voor een baby is.
Koemelk wordt door de zuivelindustrie aanbevolen als de beste voeding voor mensen, ondanks het feit dat 40% van de niet-vegetarische Kaukasische volwassenen (een groep waaronder Europeanen, Indiërs en blanke Amerikanen vallen) allergisch zijn voor sommige elementen van koemelk. Dr. Oski schatte dat ongeveer 50% van de Amerikaanse kinderen allergisch is voor koemelk. Onder de Afrikaanse en Mongoolse (Chinese) etnische groepen komt allergie en intolerantie van lactose (70-90%) en de andere elementen veelvuldig voor.
Veel Afrikaanse Amerikanen hebben een lactose intolerantie. Deze lactose-intolerantie uit zich meestal door maagkrampen, gas, winderigheid en een oncomfortabel gevoel in de onderbuik. In de US gebruikt men nu lactase tabletten om de lactose toch te kunnen verteren. Onder de kaukasiërs (inclusief Indiërs) komt een melkproteïneallergie veel voor, terwijl bij het Mongoolse en Afrikaanse ras de lactose intolerantie gewoon is.
Lactase helpt niet in geval van een melkproteïne allergie.
De brede erkenning van melkallergie, evenals het verband tussen het verstrekken van melk bij de schoolmaaltijden in Amerika en de toenemende jeugdcriminaliteit daar, heeft er toe geleid dat melk uit het schoolprogramma is gehaald en is vervangen door fruit. Met als gevolg dat na 5 jaar de jeugdcriminaliteit op scholen in de verenigde staten dramatisch is gedaald.
Veel gebruikte substituten voor koemelk zijn sojamelk, rijstmelk, amandelmelk en havermelk; Nutriwhip "room", Tofutti "kaas", margarines (controleer de ingrediënten), sorbetijs, soja-ijs, soja-yoghurt of noten-yoghurt en veel verschillende pure of melkloze chocolades.
Enkele melkvrije recepten staan op mijn website waar wordt uitgelegd hoe de gerechten gemaakt kunnen worden die normaal gesproken melk of melkproducten als ingrediënt vereisen.
Gezondheidsrisico¹s van soja-melk, tofu, sojaolie en andere sojaproducten
Soja-melk en soja-producten worden veel gebruikt als vervanging van koemelk en melkproducten. Als je dit gebruikt neem dan de organisch verbouwde (biologische) soja waarbij geen pesticiden en kunstmest is gebruikt. Soms wordt koemelk met de sojaproducten vermengd. Controleer dus altijd de ingrediënten alvorens sojaproducten te kopen of te eten.
Het verbouwen en verkopen van genetisch gemodificeerde soja is gebeurt overal. Met uitzondering van enkele gebieden in de Verenigde Staten, zijn voor het verbouwen grote hoeveelheden pesticiden nodig omdat het nog niet voldoende gemodificeerd is om ziektes in andere delen van de wereld te weerstaan.
Consumptie van soja-producten gemaakt van sojabonen met een hoog pesticide gehalte veroorzaakt gezondheidsproblemen als leverbeschadiging, levercirrose, schildklierproblemen, lever- en borstkanker. Soja-producten veroorzaken ook vaak winderigheid.
In India heeft de brede introductie van de genetisch gemodificeerde soja en de toename van verkoop van soja-olie in de laatste 3 jaar, geleid tot een dramatische toename van leveraandoeningen.
Soja bevat phyto-oestrogenen die een soortgelijk effect op het lichaam hebben als oestrogeen. Het wordt veel gebruikt om het oestrogeen niveau te verhogen bij vrouwen met een tekort hieraan. In kleine hoeveelheden (40-50 gr per dag) is het nuttig om de effecten van de menopauze zoals opvliegers te matigen. Soja bevordert de opslag van calcium, bevordert de botgroei en vermindert osteoporose. Het bevordert ook de opslag in het bot van zware metalen en pesticiden, als deze in de voeding zitten, waardoor een toxische reserve ontstaat. Overmatige consumptie van soja-producten leidt tot dezelfde effecten van een te hoog oestrogeen gehalte waaronder gewichtstoename, stemmingwisselingen en een verhoogde kans op borstkanker bij zowel mannen als vrouwen. Het kan ook vervrouwelijking bij mannen veroorzaken.
Soja bevat ook lecithine dat helpt om het neerslaan van cholesterol in de bloedvaten, waardoor osteoporose kan ontstaan, te verminderen. Inname van lecithine of soja kan het proces van arteriosclerose omkeren.
Veiliger alternatieven dan soja-melk zijn rijstmelk, amandelmelk en havermelk.
Zuivelproducten die een allergische reactie kunnen veroorzaken als ze worden gegeten, gedronken of op de huid worden aangebracht zijn o.a. melk, boter, kaas, "ghee" (geklaarde boter), room, curds en yoghurt, kefir, smetana, kwark, chocolade, bonbons en ijs. Veel brood, koekjes, cakes, pastei, margarine, geitenkazen, curries, mayonaise, blikvoedsel, vlees, worst, snoep en saus kan melk of gelatine bevatten. Producten afgeleid van melkeiwitten en magere melkpoeder die worden gebruikt in voedsel zijn caseïne, weipoeder, sodium caseïne, magnesium caseïne, calcium caseïne, potassium caseïne, lactalbumine en lactglobuline; Andere dierlijke producten die een kruisallergie kunnen veroorzaken met melk omdat ze ook lactalbumine en lactglobuline bevatten zijn stremsel (dat voor het maken van kaas gebruikt wordt), rundvlees, kalfsvlees, dierlijke vetten (vaak gebruikt om te frituren) en gelatine (gebruikt in snoep, mousse, soufflés, zuurtjes en capsules).
Reusel ("Tallow") wordt ook gebruikt om kaarsen voor in de kerk te maken en kan allergische reacties veroorzaken . Ook kan een reactie ontstaan bij het eten van gevogelte dat gevoerd is met melkeiwitten.
Controleer altijd de ingrediënten van de producten die je koopt als je een allergie hebt.
Veel mensen met een melkallergie krijgen problemen van melkproducten, Reusel en afgeleide producten ("sodium tallowate") wat wordt gebruikt in cosmetica, moisturizers, gezichtscrèmes en zeep (bijvoorbeeld Dove en Lux zeep die zelfs adverteren dat ze melk bevatten). Reusel is dierlijk vet meestal van runderen of varkens en het bevat kleine hoeveelheden proteïne als lactoglobuline. Dat kan een allergische reactie veroorzaken bij mensen met een melkallergie. Onbewuste blootstelling aan melkproteïne kan ontstaan door het likken van postzegels en enveloppen omdat de lijm vaak gemaakt is van gestremde melkproteïne.
Een jonge vrouw uit New Delhi kwam 7 jaar geleden bij me. Ze had al drie jaar pijnlijke en opgezwollen gewrichten, was zwakten had onregelmatige koorts. Ze was onderzocht op reumatoïde artritis maar de bloedtesten toonden weliswaar ontstekingen maar waren verder negatief. Ik onderzocht haar en constateerde dat ze een melkallergie had. Ik adviseerde haar te stoppen met alle melkproducten en in de maanden daarna verdwenen de pijn, zwellingen en koorts. Weer enkele maanden later bezocht ze me opnieuw met dezelfde symptomen. Ze gaf aan zeer zorgvuldig te zijn geweest met de melkproducten en ik geloofde haar. Bij verder vragen zei ze dat ze bij een vriendin had gelogeerd en haar zeep had gebruikt. Vrij kort daarna was de pijn terug gekomen. Ze herinnerde zich dat hetzelfde ook al een keer eerder was gebeurd. Ze is nu erg voorzichtig met zeep en huidcrèmes en heeft de afgelopen jaren geen problemen meer gehad.
Veel mensen met een melkallergie kunnen ook reageren op de caseïne die voorkomt in andere melk zoals geitenmelk, ossenmelk, kamelenmelk, schaapsmelk en soms zelf moedermelk! Als je een melkallergie hebt is het beter voor je gezondheid om van alle melk af te blijven ongeacht de herkomst. Als je een melkallergie of rundvlees allergie hebt mag ander vlees zoals geit en lam wel gegeten worden.
Tegenwoordig is melkallergie een serieus probleem dat steeds meer mensen in de wereld raakt. Het veroorzaakt veel verschillende problemen die gestopt of genezen kunnen worden door het stoppen van melkproducten.
Als je een melkallergie hebt moet je volledig onthouden van alle melkproducten om je gezondheid de kans te geven te herstellen.
De onderstaande vertaling geeft in grote lijnen de inhoud weer van de oorspronkelijke tekst.
In de originele Engelstalige versie vindt u meer details en informatie.